![Εξώφυλλο](/digitalResources/assets/img/literature/tools/concordance/cnd-ladder.png)
Ανεμόσκαλα
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές
Σκαρφαλώνοντας λέξεις όπως μιαν ανεμόσκαλα. Γιώργος Σεφέρης, «“Νότες” για ένα ποίημα» (ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄)
Μπαλάντα
των Κυριών του παλαιού καιρού
Πέστε μου πού, σε ποιό μέρος της γης, είναι η Φλώρα, η ωραία από τη Ρώμη, η Αλκιβιάδα, κι ύστερα η Θαΐς, η ξαδέλφη της με τη χρυσή κόμη; 5 Ηχώ απαλή, σκιά σε λίμνη, τρόμοι των φύλλων, ροδοσύννεφα πρωινά, η εμορφιά τους δεν έδυσεν ακόμη. Μα πού ’ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά; Πού ’ναι η αγνή και φρόνιμη Ελοΐς; 10 Γι’ αυτήν είχε τότε καλογερέψει ο Πέτρος Αμπαγιάρ. Άλλος κανείς όμοια στον έρωτα δε θα δουλέψει. Κι η βασίλισσα που έκαμε τη σκέψη κι έριξε στο Σηκουάνα, αληθινά, 15 το σοφό Μπουριντάν για να μουσκέψει; Μα πού ’ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά; Η ρήγισσα Λευκή, ρόδον αυγής, με τη φωνή της τη γλυκά ακουσμένη, η Βέρθα, η Βεατρίκη, η Αρεμβουργίς 20 του Μαιν, η Σπαρτιάτισσα η Ελένη, κι η καλή Ιωάννα από τη Λοραίνη, όλες ανοίξεως όνειρα τερπνά, η ανάμνησή τους ζωηρή απομένει. Μα πού ’ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά; 25 Πρίγκιψ, αν τις αναζητείτε τώρα, τάχα θα τις έβρετε πουθενά, τάχα θα υπάρχουν σε καμιά χώρα; Μα πού ’ναι τα χιόνια τ’ αλλοτινά; |
[François ] |