Διδακτικά Βιβλία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Β΄ Ο Χριστός επικοινωνεί με τους ανθρώπους και με τη διδασκαλία του δείχνει τη Βασιλεία του Θεού
13. Ο Ιησούς Χριστός ως διδάσκαλος - Εισαγωγή στις παραβολές του
Ο Χριστός. Τοιχογραφία, Μανουήλ Πανσέληνου, Πρωτάτο, Άγ. Όρος, 1290
Τρία χρόνια έδρασε ο Ιησούς. Έπραττε και δίδασκε ακούραστα. Έπραττε διδάσκοντας και δίδασκε πράττοντας. Το πώς και τι έπραττε θα αναζητήσουμε στο επόμενο κεφάλαιο. Σε τούτο εδώ θα τον πλησιάσουμε ως δάσκαλο: Πώς και τι δίδασκε; Τι εντύπωση έκανε; Τι απήχηση έβρισκε; Γιατί μιλούσε συχνά με παραβολές; Γιατί αυτές αγαπήθηκαν πάντοτε; Κάποια απάντηση στα παραπάνω θα βρούμε μελετώντας τα παρακάτω περιστατικά.
α' Μκ 1, 21: Έρχονται στην Καπερναούμ, κι αμέσως το Σάββατο ο Ιησούς μπήκε στη συναγωγή και δίδασκε. Έμεναν κατάπληκτοι οι άνθρωποι από τη διδασκαλία του, γιατί τους δίδασκε με αυθεντία κι όχι όπως δίδασκαν οι γραμματείς. Κι αμέσως κυκλοφόρησε η φήμη του παντού σε όλη την περιοχή της Γαλιλαίας.
Λκ 4, 42: … Ο κόσμος … τον αναζητούσε … και τον κρατούσαν να μη φύγει από κοντά τους.
Ιω 7, 14: … ο Ιησούς ανέβηκε στον Ναό και δίδασκε. Οι Ιουδαίοι απορούσαν κι έλεγαν: "Πώς αυτός ξέρει γράμματα, χωρίς να έχει σπουδάσει;"
Λκ 21, 38: Όλος ο κόσμος πήγαινε πρωί στον Ναό και τον περίμενε για να τον ακούσει. 19,48: … όταν τον άκουγε, κρεμόταν από τα χείλη του.
11,27: (Στο τέλος μιας ομιλίας του Ιησού) … κάποια γυναίκα από το πλήθος έβγαλε δυνατή φωνή και του είπε: "Χαρά στη μάνα που σε γέννησε και σε θήλασε!" Κι εκείνος είπε: "Πιο πολύ, χαρά σ' εκείνους που ακούν τον λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν!"
Ιω 7, 45: Γύρισαν… πίσω οι φρουροί στους αρχιερείς και στους Φαρισαίους, κι αυτοί τους ρώτησαν: "Γιατί δεν τον φέρατε;" Οι φρουροί απάντησαν: "Ποτέ δεν μίλησε άνθρωπος όπως αυτός".
β' Μκ 4, 33: Και με πολλές… παραβολές τους κήρυττε το μήνυμα του, σύμφωνα με τη δυνατότητα που είχαν να καταλαβαίνουν. Χωρίς παραβολές δεν τους κήρυττε τον λόγο… Μτ 13, 35: Έτσι εκπληρώθηκε αυτό που είπε ο Θεός με το στόμα του ψαλμωδού: Θα μιλήσω με παραβολές, θα πω πράγματα κρυμμένα από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος. (Ψαλμός 77, 2)
Λκ 15, 1: Όλοι οι τελώνες και οι αμαρτωλοί συνήθιζαν να πλησιάζουν τον Ιησού και να τον ακούνε. Οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς διαμαρτύρονταν, λέγοντας ότι αυτός δέχεται αμαρτωλούς και τρώει μαζί τους. Εκείνος τους είπε την ακόλουθη παραβολή: "Ποιος από σας που έχει εκατό πρόβατα, αν χάσει ένα από αυτά, δεν θα εγκαταλείψει τα ενενήντα εννιά στην έρημο για να ψάξει για το χαμένο ώσπου να το βρει; Όταν το βρει, το βάζει χαρούμενος στους ώμους του και, αφού έρθει στο σπίτι, προσκαλεί τους φίλους και τους γείτονες λέγοντας τους: 'Χαρείτε μαζί μου, γιατί βρήκα το χαμένο μου πρόβατο'. Σας βεβαιώνω πως η ίδια χαρά θα είναι στον ουρανό για τη μετάνοια ενός αμαρτωλού παρά για ενενήντα εννιά δικαίους, που δεν έχουν ανάγκη από μετάνοια".
Ερμηνευτικά 1. Οι γραμματείς δίδασκαν σε ειδικούς χώρους (κυρίως στον Ναό και στις συναγωγές). Οι μαθητές και ακροατές τους ήταν περιορισμένοι και συγκεκριμένοι. Μαθήτριες δεν δέχονταν. Οι διδασκαλίες τους στηρίζονταν στις Γραφές (Νόμος και Προφήτες) και σε απόψεις παλαιοτέρων και συγχρόνων τους ονομαστών ραβίνων (διδασκάλων). Ο Ιησούς δίδασκε παντού. Τον ακολουθούσαν πλήθη ανθρώπων, άνδρες και γυναίκες. Μαθητές του ήταν όλοι όσοι ήθελαν, χωρίς διακρίσεις. (Για τις γυναίκες μαθήτριες βλ. μάθ. 11, Ερμ. 5, και μάθ. 17, πίνακα μαθητριών του). Κατά τη διδασκαλία του αναφερόταν στις Γραφές. Έλεγε όμως δικά του πράγματα, καινούρια και πρωτάκουστα. 2. Έργο των φρουρών ήταν η τάξη και η ασφάλεια στον Ναό. Τους είχαν στείλει να συλλάβουν τον Ιησού. Αυτοί όμως επέστρεψαν άπρακτοι και γοητευμένοι από τη διδασκαλία του.