Εφημερίδα "Τα Νέα"
«Σπίτι» για αδέσποτα
Πρόταση του «2004» για κυνοκομείο 100 στρεμμάτων στις Ερυθρές
Όταν το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρκελώνης έλαβε, και μάλιστα ομοφώνως, την απόφαση για μαζική ευθανασία των αδέσποτων ζώων λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992, επικρίθηκε όχι μόνο από ζωοφιλικές οργανώσεις στην Ισπανία, αλλά και διεθνώς.
Τα αδέσποτα. Προς το παρόν ζουν στο Σύνταγμα, δεν βρέθηκε όμως οριστική λύση για το τι θα γίνουν εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων
Στην Αθήνα μέχρι στιγμής ουδείς τάσσεται υπέρ της ευθανασίας, ελάχιστοι όμως λαμβάνουν πρωτοβουλίες προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Σ' αυτό το πλαίσιο «ακινησίας», όπου ήδη αναπτύσσονται ακραίες απόψεις περί μαζικής ευθανασίας, με πρόσφατο το παράδειγμα του Ζαππείου, η Οργανωτική Επιτροπή τού «Αθήνα 2004» ανακοίνωσε χθες πως διαθέτει 100 στρέμματα στην περιοχή των Ερυθρών (μεταξύ Νομών Βοιωτίας και Αττικής). Πρόκειται για έναν χώρο κυριότητας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, κοντά στην παλαιά εθνική οδό, ο οποίος παραχωρήθηκε στην ΟΕΟΑ τού «Αθήνα 2004» και αυτή αποφάσισε να τον διαθέσει προκειμένου να εφαρμοστεί «εκτεταμένο πρόγραμμα για την περισυλλογή και περίθαλψη των αδέσποτων ζώων της Αττικής, με ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή ιατρικής φροντίδας, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού και της στείρωσης».
Στην ανακοίνωσή του, ο «Αθήνα 2004» αναφέρεται σε 20.000 αδέσποτα που κυκλοφορούν στην Αττική - αριθμός που έρχεται όμως σε αντίθεση με τους υπολογισμούς των ελληνικών ζωοφιλικών εταιρειών, οι οποίες μιλούν για 700.000 αδέσποτα σε ολόκληρη τη χώρα, 90.000-100.000 στην Αττική και περίπου 15.000 μόνο στις Ολυμπιακές πόλεις της Αττικής.
Η έκταση, σύμφωνα με την Οργανωτική Επιτροπή, είναι κατάλληλη για τη δημιουργία κυνοκομείου με σύγχρονες προδιαγραφές για τη φιλοξενία έως και 1.000 ζώων, ενώ ο «Αθήνα 2004» έχει ήδη αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, «στην εξεύρεση πηγών χρηματοδότησης για την εκκίνηση του προγράμματος, το οποίο ασφαλώς θα έχει και μεταολυμπιακή χρήση». Το πρόγραμμα που ετοιμάζει η ΟΕΟΑ, περιλαμβάνει ένα εξίσου σημαντικό σκέλος πληροφόρησης και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, που θα συνδυάζεται και με ένα ευρύ πρόγραμμα υιοθεσιών ζώων.
Σε ό,τι αφορά το «δια ταύτα», δηλαδή ποιος θα τα κάνει όλα αυτά, η Οργανωτική Επιτροπή επισημαίνει πως κεντρικό ρόλο στην επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά ο απαιτούμενος συντονισμός «καθιστά απαραίτητη τη δημιουργία ενός ευέλικτου σχήματος και προς τούτο προτείνεται η συγκρότηση διαδημοτικού φορέα διαχείρισης».
Το έντονο πρόβλημα με τα αδέσποτα έχει πολλές αιτίες στην Ελλάδα. Σύμφωνα με υπολογισμούς της κ. Ν. Κομνηνού, καθηγήτριας Χειρουργικής της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, ο μέσος όρος ζωής τους είναι 2 έως δυόμισι χρόνια, καθώς πέφτουν θύματα τροχαίων. Ακόμα κι αν υπήρχε η δυνατότητα να περισυλλεγούν, στειρωθούν και αφεθούν ξανά στους δρόμους ελεύθερα 40.000 αδέσποτα, και με την προϋπόθεση πως οι Έλληνες δεν θα άφηναν κανένα άλλο ζώο στον δρόμο, θα χρειάζονταν τουλάχιστον δυόμισι χρόνια!
Το Διαδημοτικό Κυνοκομείο στο Σχιστό έχει κόστος 450 εκατ. δρχ για τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό χωρίς να υπολογίζονται τα λειτουργικά έξοδα. Στο κέντρο αυτό τα αδέσποτα θα καταγράφονται-σημαίνονται, θα εμβολιάζονται και θα στειρώνονται, κι εφόσον δεν υιοθετηθούν, θα επανατοποθετούνται στο περιβάλλον, εκτός αν υπάρχει αιτιολογημένη απόφαση του κτηνιάτρου για ευθανασία.
Οι προτάσεις των ζωοφιλικών οργανώσεων
Η συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών ζωοφιλικών οργανώσεων έχει ήδη καταθέσει τις προτάσεις της για την αντιμετώπιση του προβλήματος: σήμανση του ζώου με μικροτσίπ (ώστε να επιστρέφεται στον ιδιοκτήτη που το απώλεσε ή το εγκατέλειψε), στείρωση, πρόγραμμα ευαισθητοποίησης μέσω των σχολείων και δημιουργία ανοιχτών καταφυγίων. Χαρακτηριστικό είναι πως οι ζωοφιλικές οργανώσεις έχουν ήδη δηλώσει την αντίθεσή τους στη δημιουργία κυνοκομείων, με το σκεπτικό ότι αυτά παραπέμπουν σε άσυλα και γκέτο με μακροχρόνια προβλήματα.
Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, τα αδέσποτα ζώα - ο αριθμός τους είναι πολύ πιο μικρός λόγω διαφορετικής κουλτούρας - κρατούνται για λίγες μέρες σε ειδικά κέντρα κι αν δεν τα αναζητήσει ο ιδιοκτήτης τους ή δεν υιοθετηθούν, τότε θανατώνονται. Οι ελληνικές ζωοφιλικές οργανώσεις επισημαίνουν πως αυτή η πρακτική δεν συνάδει με τη μεσογειακή νοοτροπία.